ayaqlı

sif.
1. Ayağı olan (bax ayaq 1 4-cü mənada). Ayaqlı şkaf. Ayaqlı paltarasan.
2. məc. Zirək, cəld, çevik, ayaqdan cəld. Ayaqlı tərpənmək – cəld tərpənmək, tez hərəkət etmək. Qoca bənna səsləyirdi bir gənc fəhləni; Tez ol, oğul! Daş qurtardı, ayaqlı tərpən! Ə. Cəm..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • əlli-ayaqlı — 1. sif. Diribaş, çox zirək, çox bacarıqlı, əlli qollu. Əlli ayaqlı adam. – Laçın hələ yeddicə yaşında ikən çox diribaş, çevik, əlli ayaqlı bir uşaqdı. M. Hüs.. 2. zərf İzsiz soraqsız, tamam, bütün, büsbütün. Əlli ayaqlı itmək. – Naməlsəm… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dadaxlı — (Şəki) ayaqlı. – Dadaxlı sandıx varıydı bizdə …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • badpa(y) — f. «külək ayaqlı» 1) sürətlə hərəkət edən, çox sürətli; 2) sürətlə gedən; löhrəm (at haqqında) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ceyran — is. Antilop cinsindən irigözlü, incəayaqlı, sürətlə qaçan zərif heyvan. Ceyranın qaçmağın elə gördüm, ətindən zəhləm getdi. (Məsəl). Ceyran çox iti qaçan və həssas heyvandır. İ. Ə.. Bahadur ceyrana baxdı, ceyranın gözləri ona həqiqətən kiminsə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dibcik — is. Tüfəng qundağının döşə dirənən enli hissəsi. Tüfəngin dibciyi. – Dibcik qısdı məməsinə, körpə ayaqlı Çin qadınları. R. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • diri — sif. 1. Canı olan, canlı, sağ, yaşayan (ölü ziddi). Diridir, ölməmiş Simon hala; Ona fürsət verərmiyim? H. C.. // Öldürülməmiş, başı kəsilməmiş, canı çıxmamış. Diri quş. Diri balıq. – <Quşu> diri z. saxlamaq niyyəti ilə üsulluca çantaya… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • diribaş — sif. Cəld, çevik, zirək, bacarıqlı. <İskəndər bəy:> Xala, sən nə diribaş qarısan? N. V.. <Qəhrəman:> Yoldaşlarımın biri nazik, arıq, alagözlü, . . qarasaçlı, diribaş bir qız idi. H. N.. Laçın hələ yeddicə yaşında ikən, çox diribaş,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dördayaq — 1. 1. zərf Çaparaq, çox sürətli, çox cəld. Dördayaq get, onu çağır. 2. is. Atın dörd ayağını da yerdən üzüb atıla atıla çapması (at yerişi). 2. is. məh. 1. Üstündə xəmir yaymaq üçün ayaqlı taxta alət; yuxayayan, mərdənə. Dördayağı gətir, yuxa yay …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dördqəlsəməlilər — is. zool. İki cüt qəlsəməsi olan baş ayaqlı molyusklar yarımsinfinin adı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dəvədəlləyi — is. zool. Yaşıl rəngli, uzun ayaqlı həşərat növü …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.